U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Verenigingen op bezoek


Heel wat verenigingen komen ons graag eens opzoeken. Zij krijgen een getuigenis van één van onze zusters, een rondleiding in de hostiebakerij en de tuin, ze bidden het avondgebed met ons mee en sluiten de namiddag af met koffie en gebak, bij een gezellige nabespreking. Dit zijn ook voor ons heel verrijkende ontmoetingen.

  

 

Ziekenzorg Landen

bracht ons een bezoek met meer dan 40 leden! En of dit een fijne ontmoeting was! Indrukken van ons bezoek aan de zusters Clarissen

Amaai hier staat de poort groot open en mogen we binnen parkeren. Kijk wat een mooi verzorgd binnentuintje! Gezellig hier zo samen met een fris glaasje sap en met een claris keuvelen, dat was vroeger toch veel strenger hé.

Die zuster Carmen straalt haar geluk uit, kan je dan nog vragen of ze hier gelukkig is. En is alle eenvoud vertelt zij ons haar roepingsverhaal. Als de Heer je nodig heeft vindt Hij wel een weg om je te lokken en laat je een lieve jongen staan om de Heer alleen toe te behoren! Toch een ferm gevuld leven: 6 uur bidden en dan ieder op zijne post.

Portier zijn is een hele job en de bel rinkelde voor de tweede maal op die korte tijd…

Ze moeten toch veel krijgen als zij elke week de armen kunnen bedelen. Die bakker helpt zijn zusters een gelaat naar buiten  schenken…maar Sint-Truiden is zijn Clariskes zeer genegen. En wat voor later als ze nu maar met 7 meer zijn??

De zusters waren in aanbidding…ssssst… stillekes langs de kapel naar de hostiebakkerij: wat een werk: al die rekken met de grote hosties, die Elisabeth, de jongste zuster met liefde bakt en Carmen mag er Vijftig op elkaar leggen en ze dan uitsteken…

Ziet ge hen allen samen sorteren…zouden ze dan babbelen met elkaar? Pakjes van 1000 stuks. Dat is tellen hoor, mooi werk!

Zuster Elisabeth klom langs de stoel op de muurtje om ons te fotograferen met een brede glimlach en wij glimlachten terug… Spijtig dat de tijd te kort was en we op de stoep moesten staan om de bus te nemen. Carmen bleef bij ons en wuifde ons vriendelijk na! “Genieten” heet dat. Tevreden mensen ziekenzorg Landen.

 

zr. Koen (ziekenzorg Landen)

 



Femma Booienhoven

Maandag 1 oktober waren wij te gast in het klooster van de Zusters Clarissen in Sint-Truiden. Wij werden er met open armen ontvangen door zuster Carmen.

Na een rondleiding in de hostiebakkerij en in de mooi verzorgde tuin zaten wij allen samen voor een gesprek. Nadien mochten wij de vespers meezingen in de kapel.

Tenslotte werden we verrast met een geurige kop koffie en zelfgebakken wafels: Een lekker slot van een interessante namiddag!

 


 

KVLV Binderveld 

KVLV Binderveld bracht een bezoek aan de Clarissen van Sint-Truiden.
Het werd een hartelijke ontvangst. Zeer intressant wat Zuster Carmen allemaal vertelde. De hostiebakkerij was de moeite waard om te bekijken. 

We mochten ook de vespers meevieren. Op het einde werden we nog verwend op lekkere verse zelfgebakken wafels. We voelden wat een rust er in dat klooster hangt en hoe je ook rustig wordt en zelfs ontroerd. Dank U wel, Zuster Carmen en al uw medezusters. We hebben een fijne namiddag gehad.

 
Huguette Strauven, in naam van KVLV Binderveld

 


 

KVLV Heers

Iedereen kent de zusters waar men eitjes brengt voor goed weer. Maar wie zijn die zusters eigenlijk en hoe leven ze? Met deze en nog meer vragen vertrokken we met 19 KVLV vrouwen naar Sint Truiden. We werden warm onthaald. Zuster Carmen de tweede jongste van de 10 zusters die er nog zijn begeleidde ons die namiddag. Met het gebed tot de Heilige Klara was de sfeer tot stilte en bezinning al voelbaar.
 

Iedereen luisterde met veel aandacht naar het verhaal van zuster Carmen en er werden ook de nodige vragen gesteld. Het dagelijkse leven: van vroeg opstaan , werk  en vooral van bidden kwam aan bod. We kregen al snel een heel ander zicht op het leven van deze kloosterlingen. De zusters zijn ook een luisterend oor  voor vele mensen die daar behoefte aan hebben en hun verhaal nergens kwijt kunnen en anderen die een gebed vragen. De bel gaat ook heel dikwijls voor materiële hulp en die kunnen de zusters deels geven door de gaven van milde schenkers. Vol bewondering waren we over de inzet waarmee de jongeren zorgen voor de minder mobiele zieke en oudere zusters.

We gingen ook de kapel bezichtigen en een heel intens moment was het bidden van het onze vader terwijl we elkaar de hand gaven en ieder aan zijn eigen intenties dacht.

Na het bezoek aan de mooie tuin, mochten we de vespers bijwonen (meezingen was moeilijker ) . Het was echt een heel mooi stiltemoment dat goed deed in deze drukke wereld. Ook het bezichtigen van de hostiebakkerij was interessant.

Koffie en taart mochten niet ontbreken. Wat was die namiddag vlug voorbij en met een hele mooie ervaring rijker trokken we nababbelend weer naar huis.
 
Dankjewel zuster Carmen voor je getuigenis. Dankjewel aan alle zusters voor jullie gastvrijheid.

 
Lutgarde Colla, in naam van KVLV Heers

 


KAV Schurhoven

Dagelijks reden we voorbij hun deur, niet wetende wat er zich achter die muren bevindt. Deze zusters zijn er reeds gevestigd vanaf het jaar 1851 en iedereen had er zijn mening over. Maar ‘ongekend is onbemind’ zegt het spreekwoord en dat is ons die maandag wel duidelijk geworden. Met + 40 KAV leden stapten we te voet van de kerk van Schurhoven naar de Diesterstraat, waar het klooster gelegen is. Daar werden we zeer vriendelijk ontvangen in de ontvangstzaal die door onze talrijke opkomst volledig ingenomen werd.

Zuster Carmen stelde ons onmiddellijk op ons gemak. We begonnen ons samenzijn met een gebed ter ere van het Clarajubeljaar. Daarna zei ze: ‘vraag maar wat u graag over ons leven hier weten wil’. Er werden een paar algemene vragen gesteld naar de levenswijze van de zusters, maar het verhaal hoe Carmen  ertoe gekomen is zuster te worden, had ons sterk geraakt. Zeer stil waren we, want de interesse was groot. Alle vragen werden openlijk beantwoord en soms zelfs met een kwinkslag.

Na het gesprek werden we rondgeleid in de buitenkapel, de slotkapel, de tuin en zo kwamen we uit in de hostiebakkerij en hostiestekerij. Zuster Elisabeth was er bezig met het uitboren van de hosties en gaf ons hierover wat uitleg.

Om 16.00u stipt begon in de kapel het avondgebed. Drie kwartier mochten we meebidden met de zusters en luisteren naar de mooie gezangen en blokfluit van de zusters Carmen en Elisabeth.

Daarna was de tafel gedekt en mochten we genieten van een kop koffie met zelf gebakken wafels. En of ze gesmaakt hebben!! Nu kennen we eindelijk ook het geheim van wat er gebeurt met de vele eieren die stiekem hun weg vinden naar de zusters Clarissen. Tijdens de koffie kwamen nog een paar andere zusters ons begroeten.
Het was een meer dan geslaagde namiddag en wij danken alle zusters in naam van KAV SCHURHOVEN voor de leerrijke, aangename en fijne namiddag die we bij hen mochten doorbrengen.