U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Medezusters en -broeders op bezoek


Het begrip 'zusters en broeders' verstaan wij heel ruim. Niet alleen de zusters en de broeders van de franciscaanse orde zijn hiermee bedoeld, maar ook van andere ordes en congregaties. Hier enkele lichtflitsjes van rijke ontmoetingen!

 

 

De Duitse orde met een zelfstandige commanderij in Alden Biesen, heeft onlangs vier nieuwe Familiares opgenomen in haar midden. De plechtigheid werd ingezet in onze kapel. De ontmoeting met de Grootmeester en de leden van de Duitse orde was voor ons een grote vreugde!

Hier kan je meer vernemen over deze plechtige investituur van vier nieuwe leden van de Duitse orde, dankzij het boeiende verslag van Kaatje Vandervennet, met enkele foto's van het begin van de plechtigheid. Kijk ook eens op de website van de Duitse orde, heel leerrijk en de moeite van het lezen zeker waard!

 

Verslag van de Investituur in de Duitse Orde

 

Op 17 november 2014 was het zover. 4 Nieuwe leden zouden zich laten investeren, of inkleden, in de Duitse Orde.

Toen me destijds de vraag werd gesteld of ik niet zou toetreden tot de Duitse Orde, had ik nog nooit van hun bestaan gehoord. Ik snoof de geur van muffe geschiedenisboeken en had visioenen van ridders op het witte paard, en van hopeloze jonkvrouwen die bevrijd moesten worden uit onbereikbare torens. Ondertussen ben ik wel wat wijzer geworden en misschien helpt dit verslagje om dit verouderd beeld wat af te stoffen.

Een investituur vormt een hoogtepunt dat helpt om de essentie van het familiaris-zijn te verdiepen: teken van Gods liefde zijn door groeiende dienstbaarheid. Uit deze christelijke dienstbaarheid is de Orde ontstaan, uit de onbaatzuchtige inzet van pelgrimerende kooplieden uit Bremen  en Lübeck voor de gewonde kruisvaarders. Zo groeide een gemeenschap dat ‘Helfen und Heilen’ eeuwenlang vorm gaf.

Ver van jullie te willen overdonderen met geschiedkundige achtergrond en data wil ik jullie liever laten genieten van deze heel bijzondere dag.

De liturgie begon in de Clarissenkapel rechtover de Gangulfuskerk. Onze Commandeur had voorzichtig gepolst of het toch niet mogelijk zou zijn om daar de inzegening van de symbolen van de Duitse Orde te laten doorgaan. Wie de gemeenschap van de Clarissen kent, zal niet verbaasd zijn dat alle loopbruggen naar beneden gingen en er voor ons een heel warm en open ontvangst bereid werd.

‘s Morgens werd er naar aloude traditie een heerlijk ontbijt aangeboden aan de gemeenschap.

Om 15.45 u verzamelden alle leden van de Duitse Orde in de Gangulfuskerk en daar tooiden we ons met mantels en kruis tot volwaardige leden van de Duitse Orde.

Om 16 u verzamelden we in de ontvangstkamer van de zusters, waar we de genodigden van de Orde van Malta en van het Graf van Jeruzalem verwelkomden.

16.15 u: gebedsdienst in de kapel van de zusters. De plechtigheid werd voorgegaan door de Grootmeester van de Orde: zijne excellentie Abt Dr. Bruno Platter OT. De zusters namen deel aan deze plechtigheid en zongen het Veni Creator, waarna de mantels en de kruisen van de ‘neu-familiares’ werden gezegend.

“Almachtige eeuwige God, Gij hebt het Kruis door het kostbaar bloed van uw Zoon geheiligd en de wereld verlossing en heil gebracht. Uw werkzaamheid is voor ons mensen hulp en bescherming. Wij bidden U, zegen deze kruisen en mantels en rozenkransen.”

De Grootmeester besprenkelde de geestelijke tekenen met wijwater en overhandigde de rozenkrans aan ieder neu-familiaris.  “ Ontvang de rozenkrans van de Heilige Maagd Maria. Hij moge u tot teken zijn dat u een kind van Maria bent.”

Na deze aangrijpende bijeenkomst bij de zusters vertrokken we in optocht, de heiligenlitanie luidop biddend, naar de Gangulfuskerk.

Daar had de plechtige eucharistieviering plaats met de eigenlijke investituur. Eerst was er het verzoek tot opname van de nieuwe kandidaten en een ondervraging door de Grootmeester. Waarop de uiteindelijke belofte werd uitgesproken:

“Ik ,… beloof u, zeereerwaarde heer Grootmeester, als familiaris de orde van de broeders van het Duitse Huis van Onze-Lieve–Vrouw in Jeruzalem door gebed, persoonlijke inzet en daadkrachtige hulp te ondersteunen en ik verplicht mij ertoe de regel, zoals vastgelegd in het statuut van de familiares te onderhouden.”

Wat mij in deze plechtigheid bijzonder ontroert zijn de woorden die de Grootmeester uitspreekt bij het overhandigen van het halskruis en de mantel:

“Neem dit kruis, teken van de liefde van God en van de Orde. Wanneer u dit kruis draagt, span u dan in door woord en werk een goed voorbeeld te zijn voor de mensen en daarmee te tonen dat God met u is en in u is. Het moge u tot kracht en sterkte zijn in het leven: tot troost en vertrouwen in het sterven, tot eer en roem in alle eeuwigheid.”

“Uw hart moge zich verheugen, want de Heer bekleedt u met het heil. Hij slaat de mantel van gerechtigheid om u heen . Neem deze mantel en volg de Heer.”

Tussendoor werd telkens een prachtig stukje viool gespeeld met 6 violisten!

Dat doet me altijd terugdenken aan de woorden van een familiaris die mijn kritische vragen bij al deze rituelen beluisterde: Deze mantel is niets anders dan de mantel van de ‘mantel-zorg’. Toen begreep ik het.

Aan alle zusters hartelijk dank om hun bijdrage tot deze warme, traditiegetrouwe en voor mij erg zinvolle dag.


Kaatje Vandervennet