U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Gedichten voor de sterke tijden in de liturgie


 

De Heer is opgestaan: Alleluia!

 

De bloemen in hun kwetsbaarheid

de vogels vanuit hun heggen

en in lichte kruinen

zingen volmondig: Alleluia!

 

 Want de dood heeft niet

het laatste woord gekregen.

De nevel om ons heen trekt op.

En er ontkiemt iets in ons hart

wanneer wij op de terugweg

van het graf elkaar terugvinden.

 En de bestorven woorden

in ons laten spreken.

Over liefde

die het ultieme antwoord blijft.

Over het wondere vermogen

 dat in elke mens is neergelegd

om op te staan.

Met een vertrouwen

sterker dan de vrees.

Want Hij, die Mens van Hoop

is hier, onder de levenden.

 

 ©  Kris Gelaude

 

 

 

 

 


Een gebed om de gaven van de H.  Geest die je op Pinksteren ontvangen hebt, in je hart te laten doordringen.

 
Pinksteren


Laat mij, Heer, door de kracht van Uw Geest
elke dag een wonder verrichten,
een klein wonder van liefde, dat steeds
een ziel uit het duister zal lichten,
een wonder dat weer hoop schenkt en moed,
dat treurenden vreugd'vol laat loven
en zelfs harten van steen trillen doet.
Heer, schenk mij die geestkracht van boven!
 

Laat mij, Heer, door uw Geest onbevreesd
met vuur'ge tong de vlam ontsteken
op plaatsen waar Uw liefd' is geweest,
doch voor kou reeds lang is geweken.
Geef mij de kracht die Simson bezat
wereldse tempels te vernielen
en te bouwen de hemelse stad
in verdwaalde, zoekende zielen.
 

Frits Deubel
 



Laten we Maria bijzonder bidden om troost, kracht en liefde voor de vele vrouwen in deze wereld die ondanks honger, geweld en onderdrukking toch rechtop blijven staan en het leven dragen en doorgeven.
Dit treffende gedicht van Jacqueline Roelofs - van der Linden kan ook een mooi geschenk zijn op moederdag, ter ere van de moeders die zo stil en ongedwongen leven geven aan hun kinderen en hun gezin. En voor alle moeders die al aan de overkant leven en daar op ons wachten...
Jacqueline Roelofs - van der Linden heeft dit jaar een nieuwe dichtbundel uitgegeven, meer info hierover vind je onderaan dit mooie gedicht 'Aan Maria'.

 

Aan Maria

 

De kracht, die jou eens heeft bezield
om, bouwend op een visioen,
als vanzelfsprekend dat te doen,
wat onze toekomst open hield.
 
De kracht, die alle eeuwen door
de onderdrukten heeft bewogen
om, met een toekomstdroom voor ogen,
te blijven in 't gekozen spoor.
 
De kracht, die in miskenning, pijn,
de moed geeft om toch door te vechten,
je door geen macht te laten knechten,
in kwetsbaarheid juist sterk te zijn.
 
De kracht geeft jou identiteit :
een vrouw, een niemand, wordt getuige.
Je krijgt een stem, luid klinkt jouw juichen,
jouw lied over gerechtigheid.
 
Je spreekt niet voor jezelf alleen,
bezingt een kracht, die breekt de machten
in alle landen en geslachten ;
kijkt over eigen grenzen heen.
 
Ook nu nog gaan er vrouwen staan,
net als in bijbelse verhalen.
Zo helpt de kracht, die zij uitstralen,
weer anderen om door te gaan.
 
Wij bidden tot diezelfde kracht :
geef naam al die vergeten vrouwen,
die ongezien een wereld bouwen,
waar liefde sterker is dan macht.


 
                     J. Roelofs - van der Linden


Uit haar dichtbundel: “De kracht om door te gaan”, 1997
In 2015 is een nieuwe dichtbundel verschenen van deze begenadigde vrouw: "Licht dat mensen raakt" , waar nog meer aansprekende gedichten en liederen (incl de muziek) in staan.
Flyer - Licht dat mensen raakt.pdf. Hier kan je de bundel bestellen:


Klik om te bestellen!Klik om te bestellen! 
Deze bundel is te verkrijgen voor € 12,95(excl. € 3,45 verzendkosten), waarbij € 1,00 gedoneerd wordt voor het Meer-Minder-fonds van de oecumenische gemeente De ARK in Hoofddorp, t.b.v. het Fonds Project 2015 Zororai in Zimbabwe (Meer info: www.meer-minder-fonds.nl). De nieuwe bundel is dit keer uitgevoerd als ingebonden hardcover en geïllustreerd met foto’s bij een aantal gedichten.
 


 
Een prachtig gedicht van Stephanie Cosemans voor de Paastijd: Blijf bij ons Heer!


 © Emmaus - Ladislav Zaborsky 1998 © Emmaus - Ladislav Zaborsky 1998 Gebroken Woord


Blijf bij ons Heer in woord gebroken,
Gij breekt Uzelf in brood en wijn,
uw liefde wil dicht bij ons zijn,
'Blijf één in Mij' hebt Gij gesproken,
'Mijn Vader zal ook in u zijn'.
 
Het nieuwe licht breekt helder open,
voor eeuwig bent U opgestaan.
Gij roept ons op uw weg te gaan.
De dood hebt Gij voorgoed verbroken,
gedoopt zijn wij tot nieuw bestaan.

Stephanie Cosemans
 
 



 Een adventsgedicht...

 

Maria, lieve Vrouw

Op uw ja-woord van groot vetrouwen
deed God aan u grote dingen
die alle denken overschrijden:
Jezus uit u geboren,
bracht ons de toekomst,
sinds eeuwenlang verwacht.
 
Gij maakte zijn hart ontvankelijk
voor wat niet vergaat:
een innige verbondenheid met God
die Hij zijn Vader noemt
en een liefde voor alle mensen.
 
Wil ons helpen, Maria, in deze dagen
die naar Kerstmis leiden,
te worden wie we graag willen zijn:
mensen die wat meer
op uw Zoon gelijken
en die in deze donkere, koude wereld
voor velen licht en warmte zijn.
 
                                      Valeer Deschacht

 


 

Een gedicht - bezinning van Patrick Lateur voor de Paastijd:


Wachten

 
Ik dacht: een moeder overleeft haar zoon.
Maar vrouwen zagen toen het lege graf
en hij heeft zich in Emmaüs getoond
in brood dat hij zijn vrienden brak en gaf.
 
Hij lééft en zal ons in zijn geest doen leven.
Hier in de schaduw van de bovenzalen
wordt aan de kleine rest de hoop gegeven
in het gebroken brood en wijn in schalen.
 
Ik bid en waak met mannen en met vrouwen
in de herinnering aan Jezus’ daden
en wordt door de gemeente van getrouwen
een moeder tot het einde van de dagen.
 
                                                   Patrick Lateur

 



Een vers, gezongen door de broeders van Boze, om steeds weer van vreugde te herhalen! De tekst en vertaling ervan vind je onder deze korte paasbezinning van Kris Gelaude voor de Paastijd!


Zie, Hij leeft!

Sta op.
Wis droefenis en twijfel
uit je ogen.
Doe als de bloemen,

als de bomen
en omhels het licht,
dat alles naar zich toetrekt.
Want leven,
in zijn diepste, goddelijke kern,
blijft onaantastbaar.
Het gaat de dood voorbij.
Het wacht slechts op voltooiing.
 
Grafstenen kunnen weggerold.
En mensen in hun kwetsbaarheid
toch boven vrees en vragen uitgetild.
De leegte is niet leeg.
Zij is geladen
met een nieuw begin.
De woorden die bezonken
zullen spreken,
omwille van die Ene.
Onze weg.
Wij zullen zeggen:
‘Hij is het. Zie, Hij leeft!’.

 
                                     Kris Gelaude
 
©UM - www.muurkranten.be    

 


 

Een echte bezinning van Kris Gelaude voor de veertigdagentijd!


 
Woord dat optilt


De dagen kantelen
van duisternis naar licht.
Zon sijpelt in de aarde
en doorgist haar.
En wat met de mens?
Hij heeft de soevereine keuze
om te schuilen
in zijn kleine kern
of te ontbolsteren
en kwetsbaar kiem te dragen.
 
Vasten is kiezen
om net mens-alleen te zijn.
Maar aangesproken en verbonden
blootgesteld aan deze wereld
met zijn honger en zijn onrecht,
tegen dood van ongelijkheid
of andere wanklank op te staan.
En je om te buigen tot
een nieuw verhaal van uittocht:
stem die aanvecht.
Woord dat optilt.
Adem van verzoening.
Schouder naast een ander.
Brood voor iedereen.
 
                         Kris Gelaude
 
©UM - www.muurkranten.be      

 


Een gedicht van Karel Staes, een vrije vertaling van psalm 41. 'In U ben ik - wortelt zich mijn zijn...'. Mochten we dat ook dieper gaan ervaren door het bidden heen. Zo, zegt Barnard, zing je je de psalmen te binnen.


Psalm 41


Al maakte ik mij los van U
in doen en laten
wil mij nu, in bange uren
niet verlaten.
Wie de ongeziene mens ontziet
en eerbied draagt naar kleinen
hem vergaat het goed bij God
en geen kwaad of hij weerstaat
de machten die de moed ontkrachten.
Zijn gaan en staan verdwaalt niet in ontmoediging,
verbittering neemt hem niet mee.
Hij blijft niet neergestrekt,
want God gaat met hem mee
wakend als zijn schaduw.
In U ben ik - wortelt zich mijn zijn.
Voor uw aanschijn sta ik.
U komt alle eerbied, alle stilte toe.
Wij delen U met velen.
 
                                                                      Karel Staes
 
 



Een gedicht bij het begin van dit nieuwe jaar, met een Aquarel, landschap in Vlierbeek, van de hand van dezelfde kunstenaar: Rudi Thomassen. Samen vormen ze een meditatie om je dag en het nieuwe jaar goed te beginnen!


 © Landschap in Vlierbeek / Aquarel van Rudi Thomassen© Landschap in Vlierbeek / Aquarel van Rudi Thomassen
  


Wat is de winter tot nu toe lief zacht geweest:
laat je verleiden door dat weldoend feest
om deuren en om vensters niet te sluiten
tussen schijnveilig binnen en zonhelder buiten.


Adem diep en open wijd je blik
zodat je onbevangen, scherp kunt zien
wat het Leven verlangt in 2014.


Rudi Thomassen

 


 


Een gedicht over de drie wijzen, een echte bezinning, een gebed, voor de dagen rond het feest van de Openbaring van onze Heer, ook Driekoningen genoemd.

 
 

 

Drie wijzen 

 

Op zoek naar een antwoord
op de diepste vragen,
hebben zij zich losgemaakt van alle status.
Wijze koningen,
het Licht achterna,
uit vrije keuze,
de weg naar het kleine
dat vrede brengt,
geluk gegeven en ontvangen, zaligheid.
 
Ontmoeting bij een voederbak,
een moeder, een vader, een Kind.
Warmte van een os en een ezel,
en van vrijgevigheid: een koninklijk geschenk.
Alle grenzen afgelegd,
de hele wereld in een stal:
mensen worden broeders!
 
 God, sterk ook ons tot wijze mensen:
zoekers naar wat de moeite waard is,
in respectvolle ontmoeting met uw wereld, ons dorp.
Geen slaven meer, geen knechten,
in alle vrijheid Jezus achterna.
Vrede, gegeven, ontvangen,
zaligheid!
 
 
              Wies Merckx

 


 

Een heerlijk kerstgedicht van Michel van der Plas. Hij laat de oude stal eens aan het woord, waar het allemaal gebeurde, die eerste Kerstmis, Gods geboorte te midden van de mensen! Mag Hij ook geboren worden in 'de stal' van je hart? Michel van der Plas is op 22 juli 2013 overleden. Ter nagedachtenis aan hem is dit één van zijn vele mooie gedichten voor een zalige Kersttijd!


De Stal

 


Ik ben de stal. Ik sta onder de bomen
nog altijd van het wonder na te dromen.
 
Ik was al oud, je gaf geen cent voor mij,
een lelijk ding, - je liep me zo voorbij.
Ik was maar arm, bouwvallig en vol kieren.
Ik was alleen nog goed voor een paar dieren,
een luie ezel en een zieke os.
Het lekte door mijn dak, mijn deur zat los.
Er lag wat oud nat stro in een paar hoeken,
en verder viel er hier echt niks te zoeken.
 
Maar in die nacht, maar in die ene nacht
ben ik opeens door wonderen bedacht,
werd ik een huis dat koesteren mocht, verwarmen
en mensen, even arm als ik, omarmen,
werden wij samen onuitsprekelijk rijk
op deze aarde een hemeltje gelijk,
stond ik in’t licht van duizend nieuwe sterren,
kreeg ik bezoek van heinde en van verre,
hoorde ik liederen van lof en prijs
en had ik marmer aan als een paleis.
 
Ik ben de stal. Ik sta onder de bomen.
Ik heb het wonder naar mij toe zien komen.
Ik zie er uit zoals ik vroeger was,
een arme bouwval in verwilderd gras.
Maar ik straal leven uit naar alle zijden.
Ik ben het mooiste huis van alle tijden.

 

Michel van der Plas
 



Een prachtig adventsgedicht van Gabriël Smit, misschien kan ook jij je hierin herkennen... Het Licht komt binnen in de duisternis, steeds intenser wordt het, tot het heel je hart vervult!

 
Advent


Bijna gaat het misten: de mensen bewegen
snel en onrustig in zichzelf verdiept;
het licht is traag, het houdt de stemmen tegen,
de wind hangt willoos in het grauw verschiet.
 
Wij raken langzaam los van alle dingen,
niets is er, dat ons nog verbergen kan,
wij zoeken overal herinneringen,
maar weten er de vruchteloosheid van,
tot alles uit ons hart is weggeslagen
en er niets over is, dat ons nog kent …
 
Dan, plotseling, begint een helder vragen,
voorzichtig eerst, wij zijn het licht ontwend,
maar onweerstaanbaar groeiend door de dagen,
zingend en stralend … want het is Advent!


 
              Gabriël Smit
 
 



Tussen mensen


Tussen mensen wil Hij wonen,
tussen mensen wil Hij staan;
Jezus wil zo mensen tonen
welke weg ze kunnen gaan.

Hij is als een kind geboren
in een koude winternacht;
niemand kon Gods plan verstoren.
Hij toont hier zijn stille kracht.
 
Mensen dragen samen zorgen,
hebben aandacht voor een kind;
iedereen is zo geborgen
die bij hen beschutting vindt.

'k Wens dat ieder kind mag leven
zomaar tussen vrienden in,
dan wordt ieder mens gegeven
een eenvoudig blij begin.
 
Dan zal God ons verder dragen
telkens weer van jaar tot jaar
en verlopen onze dagen
sterk verbonden met elkaar.
 
Geef ons vrede, Heer, en zegen
in dit jaar dat nu begint,
dan ontdekken wij de wegen
aangewezen door jouw Kind.

                               

Frans Weerts

 



Een gedichtje voor eindejaar:

 
Proef de stilte
van de winterwende.
Vouw het jaar
in vrede dicht.
En laat,
vol vertrouwen
in de liefde,
je omhelzen
door het licht.
                 anoniem
 
 


 

                  Kerstgebed

Gij, God van mededogen,
reik ons uw licht weer aan,
leg glans in onze ogen,
geef kleur aan ons bestaan.
 
Breng warmte op de aarde,
op elk gelaat een lach,
dan krijgt het leven waarde,
wordt hoopvol elke dag.
 
Laat Jezus ons verlichten
in 't jaar dat komen zal,
laat Hij ons leven richten
ons voorgaan overal.
 
En zegen ons, uw mensen
met licht in overvloed
dan worden onze wensen
meer dan een nieuwjaarsgroet.
 
                                     Frans Weerts

 


 
 Een Adventsgedicht...

Onderweg


Een man en vrouw gaan langs de wegen.
De lucht is koud, de wind zit tegen...
Geen Dickens-sfeer, geen welbehagen
En af en toe hoor je haar vragen
met zachte stem:
Is het nog ver naar Bethlehem?
Ja, 't is nog ver naar Bethlehem.

Opnieuw een jaar van vluchtelingen
die schamel langs de wegen gingen...
Opnieuw een jaar van oorlogsrampen
Van hongersnoden en van kampen
En requiem.
Is het nog ver naar Bethlehem?
Ja, het is nog ver naar Bethlehem.
Van de verloren Hof van Eden
naar de onmogelijke vrede.
Zo trekt de mens over de wegen
en soms komt hij de ezel tegen
met haar en hem.
Is het nog ver naar Bethlehem?

Ja
Ja

Ja, 't is nog heel ver naar Bethlehem.

                                                  Ivo De Wijs



 
Krans van groen


Laat ons vier kaarsen gieten:
was gewonnen uit ons smeltend bestaan
en een wiek,
die rechtop wacht op vuur.
 
Laat ons groen en tak
tot een krans vervlechten,
wat hard is tot ronding buigen,
wat ons verbindt
verechten en verhechten,
en met een lint van hoop omtuigen.
 
Laat ons zoeken
wat in d'oude boeken
over het licht staat verteld.
 
Laat ons bidden en zingen.
Hij die 't licht ontsteken zal,
is nabij.
 
                                                 E. Laridon

 


 

HET WOORD (n.a.v. Joh. 1: 1-14 en Genesis)

 In den beginne was het woord,
-  zo is het ons geleerd –
als licht heeft het de duisternis
gekliefd - helaas niet overmocht.

Het woord werd vlees,
veel later in de tijd en
niet alleen in Bethlehem.
Het woonde onder ons maar
het werd niet herkend.

Weer is er duisternis op
aarde en in haar diepe
oceanen sterft het leven
waar het eens begon -
maar nog is zij niet woest
en ledig zoals in den beginne -
de aarde wacht op ons…….

Zijn wij het die haar kunnen redden,
bijgelicht door vonken die ons resten
van het vuur dat ooit ontstoken is
en nimmer werd gedoofd?
Zalig wie dit nog gelooft.


                                         Froukje Giltay  

 


 

Een prachtige gedicht van Jeanne Leniere dat je echt kan helpen bidden en bezinnen in de dagen rond Pasen...

 
Blijf mij nabij

Emmaüsgangers / RembrandtEmmaüsgangers / Rembrandt
Naakte hout op Golgotha,
spijkers, kroon en lendendoek,
stilte van het graf.
Spreek tot mij.
 
Weggerolde steen,
zwachtels neergelegd,
licht vroeg in de morgen.
Wijs mij waarheen.
 
“Noli me tangere”,
“houd me niet vast”:
tot Maria van Magdala.
Leer mij geloven.
 
Na duisternis en nacht,
brood gezegend en gebroken
in het huis van Kléopas.
Blijf mij nabij.
 

                          Jeanne Leniere


 

Tekst van het lied op de achtergrond rond Pasen


Cristo è risorto dai morti
con la morte calpesta la morte
e ai morti nei sepolcri
fà dono della vita.
 
Christus is opgestaan uit de dood
met de dood heeft Hij de dood vertrapt
en de doden in hun graf
heeft Hij het geschenk van het leven gegeven.
 
Tropario Pasquale
Prodotto dalla Comunità monastica di Bose,
riprodotto nell'album "Il Giorno del Signore",
edito dalla Comunità, traccia n.9.